SERPİLYILMAZ & Gezegenin Düşünde Barış Yaratmak
Biriyle anlaşmazlık içinde olduğunuzu ve altüst olmaya başladığınızı hissettiğinizde bir sonraki hareket ya da sözünüzün ne olacağına ilişkin verilecek bir kararınız vardır. Konuşmadan, bir şey yapmadan önce kendinize şunu sorun: yapacağım ya da söyleyeceğim şey koşullu sevgiden mi koşulsuz sevgiden geliyor?
Diğer bir deyişle, karşınızdakine duyduğunuz sevgi ve kabul onun sizinle hemfikir olmasına ya da istediğiniz gibi davranmasına mı bağlı? Eğer öyleyse bu, kontrolünüzün ehlileştirme ve bağlanmaların elinde olduğunun ve şimdi de sizin başka birini kendi bakış açınıza ehlileştirmeye çalıştığınızın ipucudur
Karşılığınız koşulsuz sevgiden geliyorsa karşınızdakinin görüş ve hareketlerine katılmasanız bile tanımı gereği onu sayarsınız. Karşılıklı saygı “Gezegenin Düşünde” gerçek barışın oluşumunda anahtardır. Bu saygı herkesin kendi seçim ve yarar ve sonuçlarını yaşamasını da sağlar.
Gezegenin Düşüne koşullu sevgi hakim olduğunda görünüşte bir barış ve ahenk, zorla, birinin diğerlerini iradesine diz çöktürmesiyle gelir. Yönetimler bu tür davranışla ünlüdür, tarih de bir grubun bunun “durumu düzelteceği” inancıyla başka bir grubu kontrol altına almasının örnekleriyle doludur.
Fakat bu, bir kişinin kontrol gücünü diğeri üzerinde kullandığı ilişkilerde de görülür. Bu elbette gerçek bir barış ve ahenk değildir ve hiçbir zaman uzun sürmez. İnsanlar boyun eğdirilmeye daima karşı çıkacak ve özgür iradeleri için savaşacaktır. Gerçek doğamız özgürlük olduğundan her zaman onun için çabalayacağız -görüşümüz sisle bulanmış olsa bile.
Sorun şu ki, bir grup önce kendi sisini, yani ehlileştirme ve bağlanmalarını dağıtıp açıklığa kavuşturmadan özgürlük mücadelesi verdiğinde bir zalimden özgürleşmiş aynı grup eninde sonunda önceki bir dizi koşulun yerine kendisininkileri koyacak ve kendi barış ve ahenk vizyonunu getirmek için çevresindeki insanlara boyun eğdirmeye çalışacaktır.
Bu zorla kabul ettirme, boyun eğdirme döngüsü Gezegenin Düşünde binlerce yıldır yaşanmakta. Savaşlar böyle başlıyor, bitip yeniden başlıyor ve bu, sokak ortasında yaşanan bir arbededen uluslararası bir çatışmaya kadar her yerde geçerli. Zira her durumda boyun eğdiricinin kendi bildiğinin “doğru” olduğuna inancından kaynaklanıyor.
Koşullu sevginin daima ortaya çıkardığı bir döngü bu.
Gerçekten önemli olan niyetimizdir. Koşulsuz sevgiden hareket ettiğimizde attığımız herhangi bir adımın doğru olduğuna ve herhangi bir durumun sonucunun da kontrolümüz dışında olduğuna güvenebiliriz.
Elimizden gelenin en iyisini yapar, sonuca bağlılığımızı çözeriz. Bu başlangıçta zor, hatta biraz ürkütücü olabilir fakat koşulsuz sevgiden hareket etme kararlılığı bu kaygıyı, hareketlerimizin ve ondan sonraki hareketlerimizin varlığımıza sadık bir yerden kaynaklandığını bilmemizle hafifler.
Kaynakça: Don Mıguel Ruız/İç Özgürlük Rehberi
