Rumenler Ukraynalı mültecilere yardım ediyor
Rusya, 24 Şubat gecesi Ukrayna'ya saldırdı ve o zamandan beri Ukraynalılar hayatlarını kurtarmak için savaştan kaçmaya çalışıyor ve birçoğu Romanya'ya doğru yola çıkıyor.
Yine Perşembe günü Romanya’ya ilk mülteciler geldi ve sayıları artıyor. Sınır polisi Romanya girişindeki mülteci trafiği ile ilgili Pazar gecesi yüzde 120 artışla rekor rakamlar açıkladı.
Rumenler komşularına yardım etmek için kesinlikle etkileyici bir şekilde seferber oldular ve neleri var neleri yoksa mültecilere sunmaya çalıştı. Yüzlerce insan mültecileri kendi evlerine alarak oda, yemek, yiyecek ve giyecek sunuyor.
Rumenler sınırda Ukraynalıları taşımak için bekleyerek, daha sonra Romanya'dan başka bir ülkeye gitmek isteyenlere uçak bileti almayı, evcil hayvan almayı teklif ediyorlar. Yanlarında gelenlere ve onlara bakama imkanları yoksa çevirmen olarak gönüllü oluyorlar.
RUMENLER NEDEN UKRAYNALILARA YARDIM ETMEK İÇİN HAREKETE GEÇİYOR?
Ziare.com haberine göre Sosyolog Vladimir Ionaş Rumenlerin Ukrayna'daki mültecilere evlerini ve kalplerini açmaya neyin sebep olduğunu açıkladı, ancak aynı zamanda onlar için "hiçbir şey yapmayan" Rumen yetkililerini de sert bir şekilde eleştirerek şöyle konuştu:
"Benim açımdan, mülteci dalgasına yardım etmeyi teklif eden bu kadar çok sayıda insanın başına gelenler, Rumenlerin memnuniyetle karşıladığı sözün doğru olduğunu kanıtlıyor.
Bir şeyle başlamak istiyorum: Tüm Rumen yetkililer ve ana kurumları yöneten tüm yetkililer utanmalı çünkü bu mülteciler için hiçbir şey yapmadılar, sadece başından beri oraya giden Rumenler, yiyecekleri olan insanları beklediler, su ile konaklama sağladılar, insanların istedikleri yere ulaşabilmeleri için minibüs ve otobüs sağlayan nakliye şirketleri olduğunu gördüm, Romanya'dan ayrılmak istediği için birçoğu havaalanına gitmek istiyordu.
Ne yazık ki bugün gelen ve bundan sonra gelecek olanların çoğu savaşın yanı sıra ek travmalar da yaşadı. Sadece kadın ve çocukların gümrükten geçebildiği sayısız aile.
Birçoğu babalarını veya kocalarını tekrar görüp göremeyeceklerini bilmiyor. Bu bir travma ve bu yüzden devlet kurumlarının utanması gerektiğini söylüyorum. Orada olmak, onlara destek olmak çok pahalıya mal olmuyor, böyle bir travmadan sonra bir anlık neşeye ihtiyacı olan çocuklara bir su ya da bir parça ekmek değil, bir oyuncak, bir kucaklama gerekli.”
