NAZIM TURAN & Cicero’nun Cemiyet Teorisi ve Türkiye’ye Yansıması

Marcus Tullius Cicero, M.Ö. 106’da doğmuş Romalı bir devlet adamı ve hatipti. Onun cemiyet teorisi, toplumsal sınıfların birbirleriyle ilişkilerini çarpıcı bir dille ortaya koyuyor. Bu teoriyi günümüz Türkiye’sine uyarladığımızda, toplumun farklı kesimleri arasındaki dinamiklerin hala benzer olduğunu görebiliriz.

Cicero’nun Cemiyet Teorisi:

1. Fakir, çalışır. Türkiye’de dar gelirli kesim, yaşam mücadelesini sürdürüyor ve ekonomik zorlukların altında eziliyor.

2. Zengin, sömürür. Büyük sermaye sahipleri, ekonomik gücü ellerinde tutmaya devam ediyor.

3. Asker, her ikisini de korur. Güvenlik güçleri, hem zengini hem fakiri korumak adına görev yapar.

4. Mükellef, üçü için öder. Vergi yükü, toplumun orta sınıfı üzerinde büyük bir baskı oluşturur.

5. Serseri, dördünün adına istirahat eder. Sistemin dışına itilmiş bir kesim, sorumluluklardan kaçarak yaşamını sürdürür.

6. Ayyaş, beşi için içer. Toplumun problemleri karşısında kaçış arayanlar, sıkıntılardan uzaklaşmanın yollarını arar.

7. Bankacı, ilk altıyı dolandırır. Bankalar, yüksek faizlerle halkı ekonomik sıkıntılarla baş başa bırakır.

8. Avukat, ilk yediyi kandırarak savunur. Hukuk sisteminde adalet arayışı zaman zaman sekteye uğrar.

9. Hekim, sekizini de öldürür. Sağlık hizmetlerindeki aksaklıklar, zaman zaman halkı mağdur eder.

10. Mezarcı, dokuzunu da gömer. Her toplumun nihai gerçeği, ölümle yüzleşmektir.

11. Politikacı, 10’lar sayesinde yaşar. Politikacılar, toplumdaki her kesimden güç alarak varlığını sürdürür.

Çok doğru teoriler ama bence bir madde daha var. 12. madde de benden olsun:

Tarikat ve cemaat sahtekarları. Türkiye’de dini kullanarak insanları sömüren tarikat ve cemaat liderleri, şeyh , şıh, hocaefendi bozuntuları ,gavslar..dini istismar ederek halkın inançlarını suistimal ediyor. Gerçek dini öğretmek yerine, safsatalarla halkın zihnini bulandırıyor, din maskesi altında hırsızlık yaparak toplumu maddi ve manevi olarak sömürüyorlar.

Sonuç

Cicero’nun teorisi, binlerce yıl önce yazılmış olmasına rağmen, bugün de Türkiye’deki toplumsal yapıya dair önemli bir gerçekliği ortaya koyuyor. Fakirler ekonominin yükünü taşırken, zenginler bu sistemden faydalanıyor; mükellefler vergilerle devleti finanse ederken, bazı kesimler bu yükün dışına çıkabiliyor. Bankalar ve hukuk sistemi çoğu zaman güçlüleri korurken, sağlık hizmetlerinde yaşanan aksaklıklar halkı zorluyor. Politikacılar ise tüm bu yapıdan beslenerek varlıklarını sürdürüyor. Tarikat ve cemaat sahtekarları ise bu yapının bir parçası olarak halkı kandırıp, toplumun inançlarını istismar ederek varlıklarını sürdürmeye devam ediyorlar. Toplumsal değişim ve adalet için bu döngüyü fark etmek ve daha adil bir düzen için harekete geçmek gerekiyor.