Mehmet Fuat ERGÜN & YAŞAMIN EN ADİL SİSTEMİNİN ADIDIR ÖLÜM?

Bilemediğimiz, çözemediğimiz her şeyden korkarız. Biz insanlar bu yaşamın tadıyla birlikte, acısıyla uğraşırken; gençliğimizde aklımıza gelmeyen ölümü, yaşlandıkça daha çok hatırlarız. Ölümün ne olduğunu bilmediğimizden korkmaya başlarız.

Ölümden ciddi sıkıntı duyarız.

Bedenle ruhu aynı düşündüğümüzden kaynaklanır bu endişe.

Ruhumuzdan hiç birşey değişmez. Ruhumuz boyut değiştirerek geldiği yere döner. Bedenimiz ise atomlarına ayrılır dağılır, toprakla bütünleşir.

Ruh geldiği manevi aleme, cesetimiz ise geldiği maddi aleme yani toprağa gider.

İNANAN İKİ DÜNYALI İNSAN NEDEN ÖLÜMDEN KORKMAZ?

•Ölümü yokluk olarak algılamaz.

•Ölümden sonra daha çok tanıdıklarına, dostlarına kavuşacaklarından.

•Bizleri kendi ruhundan yaratan Yaratanına buluşacağından.

•Ahiret hayatının güzelliklerini tadacağından.

•Öldükden sonra bu dünyada kalan sevdiklerimizle bir müddet sonra buluşacağından.

•Can alıcı melek Azrail’le karşılaştığında, sevdiklerimizle bizleri kavuşturacak, Allah’ın en emin elçisine kendini teslim edeceğinden.

•Azrail’le karşılaştığında imanının isbatını görerek O'na sevinç içerisinde sarılacağından.

ÖLÜM ANINDA GÖZLENENLER

Ölüm esnasında göz bebeklerin genişlemesi:

Bu genişleme basit bir felç olayı değildir. Tıbbi adıyla Norovejetalif sinir dengesi. Sıradan bir felç olsaydık göz bebeklerimiz daralırdı.

Dikkatiniz çekerim, bu genişleme göremediklerimizin özlemiyle tutuşmamızdandır.

Ben bir fiil yaşadım. Kayınpederimin cenazesini Gölcük Askeri Hastanesi'nde hoca efendiyle beraber yıkarken, rahmetlinin bir gözü kapanmadı. Bir iki sefer kapatmaya çalıştım ama kapatamadım. Kayınbiraderim son anda yetişti gasilhaneye. Babasını görür görmez o bir göz kendiliğinden kapandı.

•Ölüm iyileşmesi:

Bütün tıp çevrelerince kabul edilen ve inkarı mümkün olmayan bir hadise. Ölüm anına yaklaşan kişilerde özellikle zihinsel fonsiyonların güçlenmesi.

Eğer insan, beyin faaliyetlenden ibaret maddesel bir varlık olsaydı, ölüm anında sönen bir ateş gibi cılızlaşıp yok olacaktı.

Ölüm iyiliği, boyut değiştirerek başka bir alem yolculuğuna başlayacak olan ruhun, dünyaya son selamı, vedalaşmasıdır. Hapsolduğu beden kafesinden Yaratan’ına kavuşmanın verdiği hazzın mutluluğudur.

Biraz önce yediğini hatırlamayan hastanın, ölüm anında çetin konulara yorum getirmesi, vasiyetini hazırlaması, elini oynatamayacak olanların kalkıp ibadetlerini yaptıkları, nutuk atıkları gibi. Bu konuda, Ankara Kanser Hastanesi Başhekimi Rahmetli Haluk Nurbaki’nin şahit olduğu yaşanmış bir olayı

“Azrail’in Güzelliği” yazı ve videosu internetten görmenizi tavsiye ederim. Ölüm iyiliğinden kriminolojide yararlanıldığı malumumuzdur.

HER CAN, MUTLAKA ÖLÜMÜ TADACAKTIR.

BENİM YAŞIM GENÇ, BENİMİ BULACAK DİYE AVUNURKEN; YAŞLANDIKÇA ÖLÜM KORKUSU BEDENİMİZİ SARARKEN,

UNUTMA!..

ZENGİNİ, FAKİRİ, PATRONU, İŞÇİSİ

EN ÜSTDEN EN AŞAĞI MEVKİYE KADAR BİZ İNSANLARIN, ADİLCE YOK EDİLME SİSTEMİNİN ADIDIR ÖLÜM.

HİÇ DÜŞÜNDÜNÜZMÜ?

ÖLÜM OLMASAYDI, YÜZ MİLYARLARI BULACAK DÜNYA NÜFUSUNDA, AÇLIKTAN NELER YAPABİLİRDİK KİM BİLİR?