Mehmet Fuat ERGÜN & ÖLMEK YENİDEN DİRİLMEK İÇİN

Hiç sevmediğim husus insanların inancına müdahale etmek; din misyonerliğine soyunmaktır.

Her insan inanmakta veya inanmamakta serbesttir.

Altmış dört ülkede yapılan mutluluğu etkileyen faktörler arasında inanç altıncı sırada yer almaktadır.

Bildiğimiz gibi uzayın, kâinatın derinliklerine çıktıkça makrocosmos, atom ve altı parçacıklara indikçe mikrocosmos tabiri kullanılmaktadır.

Makrocosmos teleskoplarla, mikrocosmos mikroskoplarla gözlenir.

Bu yazımda benim de çok hoşlanmadığım; yazı akışının gidişatını bozan rakamlardan bahsedeceğim.

İlmin temellerinden biri olan matematiğin yazı dili rakam olduğundan sevsek sevmesek rakam kullanacağım.

İnancıma göre Yaratanın ilk emri oku, ikinci emri de kalem; yani yazmak olduğunu biliyoruz.

Peki ortada kitap yok neyi okuyup neyi yazacağız?

Kâinatı, insanı okuyacağız.

Sonra sözler gelip geçici olduğundan kalemle yazacağız.

Kâinatı bilimsel verilerle okumaya çalışalım.

Kâinat, Bing Bang, büyük patlamayla yaklaşık on dört milyar sene önce yaratıldı.

Güneş ve dünyamız beş milyar sene önce.

Işık saniyede 300 000 km yol alır.

Ayın ışığı bize bir saniyede; güneşin ışığı ise sekiz dakikada ulaşır.

Güneş, şu an yok olsa, biz güneşi sekiz dakika daha göreceğiz.

Dünyada en uzak mesafe ekvator çevresi 40 000 km.

Kâinatın büyüklüğünü km.ile tariflemek imkansız olduğundan ışık hızıyla anlatılır.

Bir ışık yılı 9.5 trilyon km’dir.

Bize en yakın güneş olan

Alfa Centura yıldızın ışığı 4.5 senede;

Andremoda galaksinin ışığı ise 2.5 milyon senede gelmektedir.

Bir galaksinin içinde yüz milyarlarca yıldız olduğuna göre gel de çık işin içinden; kâinatın büyüklüğünden.

Şimdi gelelim ana konumuza.

İlkokul çağlarında bildiğimiz büyük ayı yıldız takımından kuzeyi gösteren kutup yıldızının bize uzaklığı 400-450 ışık yılı.

Şu an orada bulunan biri bize gelişmiş teleskopuyla baksa, dünyamızda Fatih Sultan Mehmed'in İstanbul fethini canlı görecektir.

Çok sevdiğimiz bir canımızı yakın bir zamanda kaybetmiş olalım. Acılar içinde kıvranıp, hasretiyle yanıp tutuşmaz mıyız?

Fazla değil iki sene ışık yılında olan bir yıldızdan biri teleskopuyla bize baksa, kaybettiğimiz sevdiğimizin iki sene önceki yaşamını canlı, halini görecektir.

Kâinatta hiçbir şey yok olmuyor.

Her saniyemiz gözlem ve kontrol altında.

Üstelik Yaratanda zaman kavramı yok. Gelmiş geçmiş aynı anda.

Zaman, kâinat yaratıldığında madde ile bizim için var.

Ölmek, yok olmak, biz insanlar için.

Kâinatta ölüm ancak kâinatın sonu geldiğinde olacak.

O da yeniden dirilmek için.

ÖLÜM HAKKINDA YARATANIMIZIN FORMÜLÜNÜ AKLIMIZDAN ÇIKARMAYALIM.

ÖLMEK YENİDEN DİRİLMEKTİR.