Mehmet Fuat ERGÜN & NASIL İTÜ 50 YIL PLAKET SAHİBİ OLDUM?

72 yıllık yaşantımda şöyle su gibi akan geçmişime baktığımda bilerek bilmeyerek, bilinçli bilinçsiz yapılan birkaç hatamı sizlerle paylaşmak istedim.

Babam lise birden terk, bir polis memuru.

Dedem, ilkokula gitmek için çırpınan annem için, " Kız çocuğu okuyacak sevgilisine mektup mu yazacak" sözüyle eve gelen öğretmeni göndermiş, ilkokul yüzü görmemiş, okuma yazmayı ben sekiz yaşlarındayken okuma yazma kurslarıyla öğrenmiş bir ev hanımı.

Babam, ilkokula başlamadan önce, kendi okumamışlığın ezikliğini, beni motive etmeye çalışarak, özellikle ilkokul çağlarımdan õnce üzerime düşerek bana okuma hevesi veren bir devlet memuru.

Babamın, ilkokul üçüncü sınıftan sonra mesleği gereği olsa benim üzerimde tahsilim konusunda bir etkisi olmadı.

Ama on yerine dokuz alsam kızmayı ihmal etmezdi.

Okuma ve tahsil hayatımda bana en etkili olmuş, Adana Celalettin Sayhan ilkolu ögretmenim canım Melahat Özer'dir.

Annem ahlaklı bir insan olmamız dışında eğitimime hiç katkısı olmadı. Çünkü kendi okuma yazma bilmiyordu.

Annem, babam eğitimli olsalardı, başka bir Fuat olurdum.

İlkokul, orta iki Adana.

Orta üç Gaziantep.

Lise bir, iki Muş.

Lise son Bursa.

İTÜ İstanbul.

Tüm tahsil boyu, hiç bir kurs ve eğitim kuruluşundan destek almadım.

Muş lisesi gibi geleceğimi etkileyecek lise bir, iki sıraları; o zamanlar eğitim enstitüsü liseden sonra iki sene tahsil görmüş öğretmenlerden ezbere dayalı eğitim almam gelecekteki tahsil başarımı etkilemiştir.

Hep kendi beynimde oluşturduğum düsturum, okuyup adam olmak, tüm tahsil hayatımda sınıf birincisi olmak, hiç kayıp vermeden hayata atılmaktı. Ve bunu başardığıma inanıyorum.

Yaptığım hata, yaz tatillerimi, ikinci bir lisan, spor gibi geleceğime katkı sağlayacak aktivitelerde bulunamamam olmuştur.

Buda negatif yönde ailemin etkisinden.

Babamla beraber, çocukluğum dönemimde, hiçbir oyun oynamadık. Top oynuyorum diye babamın topumu kestiğini bilirim.

İTÜ'ye çok zoru başararak, üç gün süren yazılı imtihanla (Üniversite giriş test imtihanında 250 puan üzeri almak şartıyla) makina bölümüne 15.ci girmem, yine benim babama ısrarım sonucu İTÜ imtihan öncesi İstanbul Güven dershanesinde bir ay kurs almam etkili olmuştur.

İTÜ Haziran mezuniyet dönemi dokuz kişiyle tamamlayan, Türkiye'nin en genç makina mühendisi ünvanı alan biri olarak, bitirdiğim yüksek tahsilimi, babama, hatta İngiltere'de dil okulunu bulmama, ailemin mali gücü olmasına rağmen gönderilmemem,

en büyük kayıplarımdan biridir.

Şu an İTÜ 50. yıl plaket sahibiyim.

25 yaşında evlendim. Kendime göre iyi bir eş seçtim.

Ama seçtiğim eşi, kendi aile yapı ve kültürümden seçseydim daha bir başka olurdu yaşam sevincim.

Cinsiyetimizi, hangi anne babadan, hangi ülkeden olacağımızı, rengimizi,

kader olarak biz seçmiyoruz ama tahsilimiz, eş, iş seçimimiz, çalışma gayretimiz, götü alışkanlardan uzak durmamız kendi kaderimizi kendi ellerimizle belirlememiz demek oluyor.