İlmia Süleyman Kılıç & "Çocuk Kalbinde Bir Bayram: 23 Nisan"
Bazı günler vardır, insanın kalbine kazınır. Yıllar geçse de unutulmaz. Kokusu bile kalır akılda… İşte 23 Nisan, öyle bir gündür.
Sabah erkenden uyanılan, yeni alınmış genelde pembe ayakkabıların giyildiği, saçların özenle tarandığı bir gündür. Belki biraz heyecan, belki biraz utangaç bir gülümseme… Ama en çok da içi içine sığmayan bir neşe vardır çocukların gözlerinde. Çünkü bu bayram onların… Dünyada başka hiçbir ülkede olmayan, sadece çocuklara armağan edilmiş tek bayram.
23 Nisan, sadece bir kutlama değil; aynı zamanda bir sevginin, bir inancın ve en çok da bir umudun adıdır. Mustafa Kemal Atatürk’ün, savaşın küllerinden doğan bir ülkenin geleceğini çocuklara emanet etmesi… Bu ne büyük bir güven, ne büyük bir sevgi!
Çocukken fark edemeyiz belki bugünün ne kadar özel kıldığını. Ama büyüdükçe, hayatın içindeki adaletsizlikleri gördükçe, başka coğrafyalarda çocukların ellerinden kalemler alınırken silahlar verildiğini duydukça, 23 Nisan'ın anlamı daha da ağır basar yüreğimize. Çünkü biz şanslıyız. Bu bayrak altında çocuk olmanın ne demek olduğunu bilen bir kuşağın çocuklarıyız.
Ve şimdi… Yıllar sonra, o törenlerde şiir okuyan çocuklardan biri olarak bakıyorum bugüne. O zamanki heyecan yerini derin bir minnettarlığa bırakıyor. Atatürk’ün bize bıraktığı bu güzel bayramı, kendi çocuklarımıza, torunlarımıza aynı sevgiyle aktarmak artık bizim görevimiz.
Bir çocuğun gülüşünde saklıdır umut. O yüzden 23 Nisan’da sadece bayraklar dalgalanmaz gökyüzünde, hayaller de uçar bulutların arasında.
Bugün, sadece çocuklara değil…
Bir çiçeği görünce yavaşlayanlara,
Balon görünce içi kıpır kıpır olanlara,
Bir çocuğun kahkahasında gözleri dolanlara,
Ve içindeki çocuğu, dünyanın tüm gürültüsüne rağmen hâlâ yaşatabilen herkese…
Kutlu olsun 23 Nisan.
Çünkü, unutmayınız, kalbimizdeki çocuk ne kadar canlıysa, umut o kadar gerçektir.
