İlmia Süleyman Kılıç  & Alfabenin Sessiz Kahramanları: Öğretmenler

A harfi Anadır.
Hayatın ilk sıcaklığı, ilk kokusu… Ana rahminde atmaya başlayan bir kalbin melodisiyle başlar her şey. A, bizi sarar; tıpkı annenin karnında bizi saran o sıcacık yuva gibi. A'nın kolları, dünyaya gözümüzü açtığımız anda bize uzanan ilk bakıştır. Anlam orada başlar.

B harfi Babadır.
Hayatla mücadeleyi öğrendiğimiz ilk limandır baba. Sığınaktır, güçtür, dayanak olur. B harfinin yuvarlaklarında saklıdır babanın sabırlı, derin sevgisi.

Ama C’den itibaren bir şey değişir…
Çünkü insan büyüdükçe, yolu yeni öğreticilerle kesişir. İlk adımlarımızı atan ailemizdir; fakat yürümeyi, düşmeden yeniden kalkmayı, bilmenin tadını, sormanın değerini bize öğretenler bir “başka aile” daha olur: öğretmenler.

C harfi Candır.
Kardeş olur, dost olur… Ama çoğu zaman bir öğretmenin öğrencisine uzattığı eli de “can” eder insanı. Çünkü bir çocuk, bazen ilk kez bir öğretmenin sözünde duyulur, bir öğretmenin bakışında görülür.

Ç harfi Çocuktur.
Her öğrencinin gözündeki merak kıvılcımıdır. Ve o kıvılcımı söndürmeyen, hatta onu ateşe çeviren kişi öğretmendir. İçimizdeki çocuğu kaybetmememizi sağlayan da onlardır.

D harfi Duygudur.
Ders kitaplarının arasında saklı sandığımız ama aslında sınıfın içinde nefes alan binlerce duygu… Bir öğrencinin gözündeki umut, bir öğretmenin sabah gülümsemesi, bir ‘aferin’in kalpte bıraktığı iz… Hepsi D harfindedir.

E harfi Emektir.
Tahtaya yazılan her harf, sınıftaki her nefes, bir öğretmenin görünmeyen emeğinin eseridir. Bir çocuğun yürümeyi öğrenmesi gibi; bir öğrencinin okumayı, düşünmeyi, anlamayı öğrenmesi de emek ister. O emeğin adı: öğretmenliktir.

F harfi Fedakarlıktır.
Kendi zamanından, uykusundan, hayatından verip bir başkasının dünyasını aydınlatmaktır. Bir öğretmenin kalbi, bazen sınıftaki her çocuk için ayrı ayrı çarpar.

G harfi Güvendir.
Bir çocuğun kendine inanmaya başlamasıdır aslında. Çünkü bir öğretmen “Sen yaparsın” dediğinde, hayatın kapıları aralanır.

Ve alfabetik yolculuk böyle sürer gider…
H hayaldir; öğrencisine gökyüzünü gösteren öğretmenindir.
İ inançtır; her çocuğun özünde iyi olduğuna duyulan sessiz inanç.
K kalptir; çünkü bu meslek önce kalbe dokunur.
L sözdür; ama kıymetli, yol açan, yön veren.
M merhamettir; bir çocuğun yanlışını düzelten ama onu incitmeyen.
N nezakettir; öğreten, gösteren, hissettiren.

Alfabeyi çocuklara bu gözle öğretmek, onlara sadece harfleri değil, hayatı öğretmektir.
Ve biz biliyoruz ki, o harflerin ardındaki anlamları en güzel okuyanlar öğretmenlerdir.

Bu yüzden bugün şöyle söylemek en doğrusu olur:

“A harfi Anadır; hayat onunla başlar.
B harfi Babadır; hayat onunla yürür.
Ama C’den Z’ye uzanan o büyük yolculuğu anlamlı kılan,
her harfin ardındaki değeri bize öğreten öğretmenlerdir.”

Sevgili Öğretmen,
Bir harfi öğretirken dünyayı değiştiren, bir cümle kurarken bir ömür dokunan, kalbimize ışık olup yolumuzu aydınlatan güzel insan…
Sabırla, sevgiyle, inançla büyüttüğünüz her umut için iyi ki varsınız.

Öğretmenler Gününüz kutlu olsun.