HAMDİ YILMAZ & Türkiye’ye bu kötülüğü yapmayın!

Geçen haftalarda Romanya’da yaşayan bir vatandaşımız arayarak “Filan firma nasıl?” diye sordu.

“İyi” demekle yetinmedim. Sorulan firmanın bildiğim ne kadar iyi meziyeti varsa sıraladım.

Aldığı cevapla rahatlayan vatandaşımız anlatmaya devam etti:

“Türkiye’de bir akrabam var da bu firma ondan sürekli …. ürünü alıyormuş. Akrabam da memnun onlardan. Sipariş geçtiklerinde tutarın yüzde 60’nı mal gelince de kalanı gönderirlermiş.

Ama şimdi ortaya yeni bir durum çıkmış ve akrabam çekiniyor, bana sordu. Romanya’daki bu firma akrabama sen 100 bin Euroluk yatırım yap, işi büyüt biz sana alım garantisi verelim. Tesisi büyütmene de yardım edelim, sonra bize satacağın ürünle peyderpey borcunu ödersin demişler.”

-O zaman sorun ney? Diye sordum. Aldığım cevap şöyle oldu:

“Ya günün birinde ürün alımını keserlerse diye korkuyor akrabam”.

-O tesisi yaptıktan sora Romanya’daki bu firma niye ürün alımını kessin? Velev ki kesti, o ürettiğini Avrupa’da kime olsa güle oynaya satar.

Haklısın dedi vatandaşımız. Hiç o gözle bakmamıştım.

***

Bir başka iş adamımız da şu ilginç hikâyeyi anlattı:

Bizi tanıyan bir Rumen ihtiyacı olan ürünü Türkiye’de bulmuş. Pazarlığını yapmış fiyatta da anlaşmış. Sürekli alım yapacak. Bana dedi ki, “Bu ürünü sen al getir, üzerine yüzde 10-15 her ney ise kârını da koy bana sat.”

Şimdi öyle yapıyoruz, Rumen’in kendi bulup anlaştığı ürünü biz getirip vererek para kazanıyoruz.

Rumen niye böyle yapıyor? Daha önce ağzı yanmış. Bizi bildiği için güveniyor.

***

Benzer bir olayı 2007 yılında bizzat biz yaşadık. Gazetemizi basan matbaada kullanılan film çok pahalıydı. Dışarıdaki bir filmci ile yarı yarıya fiyat farkı vardı.

Her gün filmi dışarıda bir firmaya yaptırıyor sonra Bükreş’in malum trafiğinde koştur koştur matbaaya yetiştirmeye çalışıyorduk.

Her gün gidip gelince bir gün filmci bana dedi ki, “Ben kullandığım filmin hamını Türkiye’den alıyordum. Fiyat olarak avantajım vardı. Ama satıcı kafasına göre sürekli zam yapıyordu. Şimdi pahalı ama Almanya’dan getirtiyorum. Hiç değilse fiyat istikrarı var. Benim ihtiyacım olan filmi Türkiye’den sen getir bize sat. Araştırdık, uygun kalite ve fiyatta filmi bulduk. Durumu baskı yaptığımız matbaaya da anlattım. Onlar da ihtiyaçları olan filmi bizden almayı kabul etti.

Bizim o işe yeterli sermayemiz olmadığı için girmedik.

***

Youtube üzerindeki Gazete Balkan Tv’de geçtiğimiz haftalarda program konuğumuz olan Zeynel Cömert Bey de Türkiye’dekilerin (küçük firmaların) ihracat yapmaya korktuklarını kendi deneyimleri ile anlattı. İsteyen o programı bulup izleyebilir.

Farklı farklı bu örnekleri aktardıktan sonra sizce herhangi bir yorum yapmama gerek var mı?