HAMDİ YILMAZ & Trakya İzlenimleri 1

Perşembe günü Türkiye’nin Trakya Bölgesi’nde Romanya’ya ihracat gerçekleştiren bazı firmalarımıza bir ziyaret gerçekleştirdik.

Video röportajlar yaptık, işadamlarımızla konuştuk.

Seçtiğimiz firmalarımızın ortak özellikleri Romanya’ya yaptıkları ihraç ürünlerinin yerlilik oranlarının yüksekliği idi.

Bu röportajları ilerleyen günlerde okurlarımıza ve YouTube üzerindeki kanalımız Gazete Balkan TV izleyicilerine aktaracağız.

Ben bu vesile ile seyahatimizin dış boyutunu aktarmaya çalışacağım.

***

Gece saat 24 civarında Romanya’nın Giurgiu (Yergöğü) sınır kapısına vardık. Arkadaşlarım Romanya’dan Bulgaristan’a 55 dakikada geçebildiğimizi söylediler. Pasaport kontrol servisi tek gişe ve birer kişi ile çalışıyordu.

Aynı gişede Rumen yetkili Romanya’dan çıkışınızı yapıyor, Bulgar görevli ise Bulgaristan’a girişinizi yapıyor. Rumen görevliye verdiğiniz çıkış evraklarınızı Bulgar görevliden alıyorsunuz. Bunun iyi bir şey olduğunu belirtmeliyim.

Bu uygulamanın Türkiye-Bulgaristan sınırında da yapılmasının görünüşte mümkün olduğu ortada. Ama uluslararası hukuk boyutunu bilemem.

O bir saate yakın bekleme süresince 1992- 1993 yıllarında Almanya- Hollanda arasındaki sınır kapılarını düşündüm. Schengen vize uygulaması henüz başlamamıştı. Ancak, kontrol yapılmıyordu ve vakit kaybı oluşmuyordu. Sanırım şüphelendiklerini kontrole tabi tutuyorlardı. Hatta Mönchengladbach’tan gençler geceleri eğlenmek için Hollanda’ya gidip dönüyorlardı.

Bunları hatırlayınca, iki Avrupa Birliği ülkesi olan Romanya ve Bulgaristan henüz Schengen alanında olmasa da niçin kendi aralarında vatandaşlarına gümrük muamelesini uygun görürler bilmem.

Tek memurla çalışarak uluslararası seyahati niçin işkenceye dönüştürürler anlamak mümkün değil. Bir otobüs dolusu kadınının tuvalet kuyruğuna girişi ayrı bir garabetti.

Söylemesi ayıp ama erkek tuvaletine giriş çıkışımın aynı anda olduğunu söylemeliyim. Kadınlar kısmının temizliğini bilemem.

Ancak, Türkiye’nin Hamzabeyli sınır kapısındaki tuvaletleri Bulgar ve Rumen ilgililerin görmesini gerçekten isterim.

Rumen şoförüme bir türlü pasaport aldıramadığım için kendisini Türkiye girişinde bırakmak zorunda kaldık. Bulgaristan’a kimlikle girebilmişti.

O arada aklımıza geldi. İyi olup olmadığını ayrı konu ama bütün Balkan ülkeleri vatandaşları Türkiye’ye kimlikle girip çıkarken sahi Romanya niye bu uygulamanın dışında tutulmuş bilmem.

Dönüşte şoföre sorduğumda Türk restoranı bulmuş ve 10 saatlik bekleme süresince sıkıntı çekmemişti. Bulgarların yabancı dil bilmediğini, Türklerle her dilde anlaşabildiğini söyledi, güldüm.

Sabah saat yedide Edirne’de kahvaltı sofrasına oturduğumuzda adına ‘serpme kahvaltı’ dedikleri ve sadece kuş sütünün eksik olduğu sofranın bedeli 5,49 Euro idi. Batı Avrupa ülkelerinde bu bedelle bir çorba bile içilemezken, bunun Türkiye’de yaşayanların büyük çoğunluğu için lüks oluşu ayrı bir yazı konusu.

El arabası üzerinde kilogramı 10 liradan domates satan kişiye seyrettiğim 10 dakikalık sürece hiç müşteri gelmediğini gördüğüme üzüldüm. Sezon zamanı olmasına rağmen fiyatın Romanya’da bunun kaç katı olduğunu söylememe gerek yok.

İzlenimlerimizi aktarmaya devam edeceğiz.