Hamdi YILMAZ & İTALYA VE BİZ
İtalya ile Türkiye genelde aynı problemleri yaşar. Ama çözüm şekilleri farklı olur. 1980 öncesi onlarda anarşinin pençesinde inlemekteydiler, tıpkı Türkiye gibi.
Onlar demokrasi içinde kalarak sorunu çözdüler. Biz ise Netekim Paşa darbesi ile çözüm yoluna gittik. Sonuçta kendimizi farklı sorunların pençesinde kıvranırken bulduk.
İtalya’da bizim gibi 1960’lı yıllarda Almanya’ya iş göçü veren ülkeler arasında. Onlar, Almanya’ya işçi gönderirken 40’ar kişilik gruplar oluşturmuşlar. Başlarına da birer tane papaz ve öğretmen koymuşlar. Şimdi Almanya’da nüfus olarak bizimkilerden azlar ama ekonomik güç olarak bizimkileri sekize, ona katlarlar.
Biz ise “saldım çayıra, Mevla kayıra” diyerek kırsal kesim insanımızı yolladık Almanya’ya.
Demirperde yıkıldığında İtalyanlar da bizimkiler gibi bu ülkelere akın etmişler. Bu sefer işadamı olarak. Mesela kayıtlı şirket sayısı anlamında Romanya’da bizimkilerle aşağı yukarı aynı sayıya sahipler. Ama, burada elde edilen başarı anlamında yine bizimkileri üçe beşe katlarlar.
Denilebilirki, onların AB üyesi olmak, vize kolaylığı, sermaye, dil, din gibi avantajları vardı. Doğrudur vardı. Ama bir başka avantajları daha vardı. Bu avantajı gelin bir işadamımızın ağzından aktaralım:
“Bükreş’te Bir yer alıyordum. Yer İtalyan’ındı. Bu alışveriş sırasında İtalyan devletinin kendisine ortak olduğunu öğrendim.”
Gördünüz mü, İtalya yurt dışına işveren gönderirken de cebine para koyarak göndermiş. Tıpkı bundan 50 yıl evvel işçi gönderirken başına papaz ve öğretmen koyuşu gibi.
Bizim Başbakanımız buralarda sorunu olan işadamlarımıza ne demişti?
“Ne işiniz vardı Romanya’da?”
Doğru ya ne işleri vardı?
Şimdi İtalyan işadamlarının Romanya’da Türk işadamlarından farklı konumlarda olması kadar normal ne olabilir?
2006 yılında gazetemizin Romanya baskısının 1’inci yılı dolayısı ile düzenlediğimiz geceye o sıralar bir vesile ile mülakat yaptığımız İtalya’nın Bükreş Büyükelçisi’ni de davet etmiştik.
TOBB Başkanı Hisarcıklıoğlu’nun da gecemize gelme ihtimalinin olduğu aktarılmıştı bize.
İtalya’nın Bükreş Büyükelçisi gecemize gelme kararı vermek için olmalı ki, Hisarcıklıoğlu’nun gelip gelemeyeceğini sormuştu.
Hisarcıklıoğlu’na Avusturya hükümetinin “nişan” taktığını öğrenince bunları hatırladık.
Hizmet ya da mal satma işi bir savaş. Bu savaşın da kollektif olduğu bir gerçek. Bunu anladığımızı bir görsek..
(Bu yazı ilk olarak 24 Mart 2009 tarihinde yayımlanmıştır)
