HAMDİ YILMAZ & Daha kötü zaman

31 OCAK 2006

Dün Romen televizyonlarının birisinde bir Amerikan filmi izledim. Suudi Arabistan’da ihale almış bir Amerikan şirketinin işin başına, yani Suudi Arabistan’a gönderdiği yakışıklı mühendisin başına gelenleri anlatıyordu.

Amerikalıdan sürekli para tırtıklamaya çalışan aç gözlü bir Arap iş adamı tipi, uyulmayan iş sözleşmesi ve sempatik, sevecen Amerikalı mühendis ile ABD’de kalmış, kocası babaları için sürekli kaygılanan mutlu bir aile tablosu…

Suudi Arabistan’ı aşağıladıkça aşağılayan bir mahkeme sahnesi. Fonda sürekli aç gözlü Arap işadamı ile birlikte gözüken minareler ve bol bol, her kötülükle birlikte anılan “Allah” lafzı.

Derken işi, ihaleyi filan bırakarak canını kurtarmak için bir uçağın kargo kısmında kitap kargosu diye Amsterdam’a kaçarak kurtulan mühendis..

Filmin çoğu sahneleri İsrail’de çekilmiş. Masum Amerikalı ile açgözlü, yalancı, sözünü tutmayan ve elleriyle yemek yiyen pis Müslümanlar!

Anlaşılan Hollywood ABD yönetiminin emrinde yol almaya devam ediyor. O filmi seyreden Romen veya başka milletlerdeki insanların Müslüman deyince neyi anladıklarının takdirini size bırakıyorum.

Filmin ardından, pek çok başka olumsuzluklarla birleşen duyguların tesiri ile geçen yüzyılın en büyük toplumcu Türk Şairlerinden Mehmet Akif Ersoy’un bir kısmını bulabildiğim aşağıdaki şiirini aradım.

Akif, “biz dini bilmiyoruz” diyor. Aradan bir asır geçmiş olmasına rağmen aynı tespit bugün de geçerli..

Amerikalıya niye kızayım. O meşrebinin ve büyük devlet olarak yeryüzünde kalmanın gereğini yapıyor..

Bakın şair nasıl anlatıyor bizi:

***

Her musâb, âlemi-i İslâm o devâsız derde.

Getirin Mağrib-i Akâ'daki bir Müslümanı;

Bir de Çin Sûrunun altında uzanmış yatanı;

Dinleyin her birinin rûhunu: mutlak gelecek,

"Böyle gördük dedemizden" sesi titrek, titrek!

Acaba sâha-ı tatbîkı neden nâ-mahdût?

Çünkü biz bilmiyoruz, dîni. Evet, bilseydik,

Çâre yok, göstermezdik bu kadar sersemlik.

"Böyle gördük dedemizden!" diye izmihlâli

Boylayan bir sürü milletlerin olsun hâli

İbret olmaz bize, her gün okuruz ezber de!

Yoksa, bir maksat aranmaz mı bu âyetlerde?

Lâfzı muhkem yalnız, anlaşılan, Kur'anın,

Çünkü kaydında değil, hiçbirimiz mânânın:

Ya açar nazm-ı celîlin, bakarız yaprağına;

Yâhud üfler, geçeriz bir ölünün toprağına.

İnmemiştir hele Kur'an, bunu hakkiyle bilin,

Ne mezarlıkta okunmak ne de fal bakmak için!

(Bu yazı 31.01.2006 tarihinde yazılmıştır)