HAMDİ YILMAZ & “Başımıza gelenler bir kopyala yapıştır işlemidir”
Otilia Coman, 1942 yılında doğdu. Romanya'da komünist rejimin kurulmasından sonra rahip ve şair olan babası Gheorghe Coman "halk düşmanı" olarak tutuklandı.
Otilia, siyasi bir mahkûmun kızı olarak, komünist yetkililerin Cluj'daki Filoloji Fakültesine kaydolmasına izin verene kadar dört yıl beklemek zorunda kaldı.
Rejimin hilelerinden kaçınmak için Otilia Coman, annesinin doğduğu köy olan Blandiana, kelimesini soyadı yaparak Ana Blandiana takma adını aldı.
Romanya’da Ana Blandiana takma adı ile ünlendi, 26 kitap yayınladı, 26 ülkedeki yayınlardan derlenen 60 cilt kitabında çevirmeni.
Komünist rejim zamanında üç kez yayın hakkı elinden alınmış, rejimin çöktüğü 1989 ve 1988 yılını da yasaklı olarak geçirdi.
Neyse, amacım bu çilekeş şair ve yazarı anlatmak değil. O’nun 2016 yılında Cluj’da verdiği bir konferanstaki kehanetimsi konuşmasından alıntı yaparak dikkatinizi çekmek istiyorum.
İşte comisarul.ro’dan alıntıladığımız kısa bir bölüm:
“Mart 2016'da, ünlü entelektüel Ana Blandiana , Cluj'daki Babeș-Bolyai Üniversitesi'nin salonunda, Avrupa'nın çöküşünü kehanet ederek, siyasi doğruculuğu yerle bir ederek ve Batı toplumunu eleştiren, kendisini savunamayan Batı toplumunu eleştiren, kışkırtıcı bir konuşma yaptı. Ana Blandiana'nın 2016 konuşmasından alıntılar:
– Kesin olan bir şey var: Yakın tarih sadece sabırdan değil, aynı zamanda fanteziden de yoksun olmaya başladı.
Başımıza gelenler gitgide daha çok bir kopyala-yapıştır işlemine dönüşerek, bir yeniden başlama havası taşıyor.
Sanki bize ikinci el bir tarih verilmiş gibi, yorucu bir deja-vu duygusuyla felaketler ve trajediler yaşıyoruz.
Çağımızın Roma İmparatorluğu'nun son dönemine çarpıcı bir şekilde benzediği bir sır değil. Sezonun, gücün, dünyanın sonunun aynı havası var.
Hatırlayalım:
Romalılar artık kendi tanrılarına inanmıyorlardı, kim olduklarını da bilmiyorlardı, fethettikleri halklardan ödünç alınan tanrılar kalabalığında kaybolmuşlardı. Ayrıca, merkeze doğru kayarak fethedilen ulusların kalabalığında Romalılar'ı bulmak pek mümkün değildi. Hıristiyanlığın nüfuz ettiği sırada, Roma'nın bir milyon nüfusu içinde 60.000'den fazla Romalı yoktu, geri kalanı dünyanın diğer rejimlerinden geliyordu.
Burada göçmen halklardan değil, kendi zaferlerinin kurbanı olan Roma'nın birbirini takip eden fetihlerinden kaynaklanan devasa erimenin, ırkların ve etnik kökenlerin karışmasının kimyasal sürecinden bahsediyorum.
Bugün Londra nüfusunun yüzde 50'si İngiliz değil ve Paris veya Rotterdam'ın banliyölerinde Avrupa'da olduğunuzu hatırlamak için nerede olduğunuzu tekrarlamanız gerekiyor. Açıktır ki, şimdi olduğu gibi, antik çağda da, fethedilenler fethetmeyi başarır, eski koloniler yavaş yavaş merkezi işgal eder ve sonunda, farklı zihniyetlerin, inançların, geleneklerin silahların kendisinden daha güçlü silahlar olduğu, ince bir yıkım yoluyla sonunda çözmeyi başarır. Eski fatihler artık onlara saygı duymadığında ve hatta hatırlamadığında. Ve tarihin nasıl tekerrür ettiğini çıplak gözle görebildiğiniz oranda ne olacağını öğreniyorsunuz.
Küreselleşme 21. yüzyılın bir keşfi değildir. Tarih boyunca Hititler, Persler, Babilliler, Fenikeliler, Yunanlılar, Romalılar ve hatta İngiliz veya Sovyet imparatorluklarından her biri, büyük güç olarak küreselleşmeye çalıştı. Bunu kendi güçlerine ve dünyanın bilinen boyutlarına göre yaptı. Büyük İskender ve Sezar, bilinen dünyanın halklarını karıştırma, geleneklerini değiştirme, dillerini değiştirme, dinlerini aşılama, onları yönetmeleri için dönüştürme, hatta onları dönüştürmek için yönetme hırsı ve cesaretine sahip iki Avrupalıydı. Bugün bu karışıma karar verenlerin isimleri bilinmiyor: Paradoksal bir şekilde demokratikleşerek ve liberalleşerek, güç kavramı giderek daha fazla gizli hale geldi ve artık insan ölçeğinde olmayan boyutları onun kişiselleştirilmesini engelliyor.”
